Msza święta z udziałem dzieci

Zgodnie z zaleceniami Konferencji Episkopatu Polski również nasza wspólnota parafialna poświęca uwagę dzieciom w ich formacji duchowej a także liturgicznej. Z tego względu w każdą niedzielę tygodnia o godz. 10.30 organizowana jest w kościele parafialnym specjalna Msza święta z udziałem dzieci z udziałem osób dorosłych. Przewidziana jest wówczas homilia dla dzieci a także dla pozostałych uczestników celebracji. Warto zaglądnąć do oficjalnych wytycznych na temat zaangażowania dzieci w liturgię Mszy świętej. Przedrukowane są tutaj fragmenty przepisów, wydanych przez Komisję Episkopatu d/s Liturgii, zatwierdzonych przez 155 Konferencję Plenarną Episkopatu Polski z 1973 roku.

  1.  Kościół ma obowiązek otaczać szczególną opieką dzieci ochrzczone, które mają być wprowadzone w pełnię inicjacji chrześcijańskiej przez sakramenty Eucharystii i Bierzmowania oraz te, które niedawno przystąpiły do pierwszej Komunii świętej. Warunki bowiem współczesnego życia, w jakich dzieci wzrastają nie wywierają korzystnego wpływu na ich duchowy rozwój 1. Zdarza się często, że rodzice za znało troszczą się o to, by wypełnić zobowiązania przyjęte podczas Chrztu swoich dzieci, co do ich chrześcijańskiego wychowania.
  2. Istnieje specyficzna trudność wychowania dzieci w Kościele, ponieważ liturgiczne obrzędy, zwłaszcza związane z Eucharystią, nie mogą wywierać na nie w pełni właściwego sobie wpływu wychowawczego 2. Chociaż obecnie wolno używać języka ojczystego we Mszy św., jednak słowa i znaki nie zostały wystarczająco przystosowane do mentalności dziecka. Także w codziennym swoim życiu nie zawsze rozumieją wszystko, co przeżywają razem z dorosłymi i nie jest to dla nich czymś przykrym. Dlatego nie można wymagać, aby w liturgii wszystkie szczegóły musiały być dla nich zrozumiałe. Należy się jednak obawiać, że dzieci w dziedzinie duchowej stracą bardzo dużo, jeżeli całymi latami spotykać się będą stale w Kościele z elementami dla nich prawie niezrozumiałymi. Współczesna psychologia w sposób przekonywujący wykazuje, że religijne przeżycia w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa wywierają głęboki wpływ na formację dzieci, dzięki wyjątkowej chłonności religijnej, jaką się one odznaczają 3.
  3. Kościół, idąc za swoim Mistrzem, który „brał w objęcia dzieci i błogosławił” (Mk 10, 16), nie może pozostawić ich samym sobie, skoro poddane są takim uwarunkowaniom. Dlatego wnet po Soborze Watykańskim II, który w Konstytucji o Świętej Liturgii mówił o konieczności przystosowania liturgii do rozmaitych grup 4, Kościół zaczął pilniej zastanawiać się, zwłaszcza na I Synodzie Biskupów w Rzymie w r. 1967, jak można by ułatwić dzieciom uczestnictwo w liturgii. Z tej okazji Przewodniczący Rady do wykonania Konstytucji o Świętej Liturgii wyraźnie oświadczył, że nie może być mowy „o opracowaniu jakiegoś zupełnie odrębnego obrzędu, lecz raczej o zachowaniu, skróceniu lub opuszczeniu niektórych elementów; o doborze pewnych tekstów bardziej odpowiednich”5.